Jaszczurka grecka i hiszpańska
Jaszczurka grecka – jedną z przedstawicielek rodziny jaszczurek właściwych jest jaszczurka grecka. Nazwa tego gada sugeruje jednocześnie miejsce jego występowania w warunkach naturalnych. Jest to oczywiście Grecja, a mówiąc precyzyjnej – Peloponez. Przeciętna długość ciała, jaką osiągają dorosłe osobniki mieści się w przedziale pomiędzy dwudziestoma czterema centymetrami a dwudziestoma sześcioma. Jaszczurka ta charakteryzuje się dość długą głową oraz szyją. Jej ogon natomiast zakończony jest dość cienkim szpicem. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, zwierzę te preferuje tereny raczej skaliste. Bardzo dobrze czuje się na wysokościach od siedmiuset metrów ponad poziomem morza do tysiąca pięciuset. Najłatwiej jest spotkać tę jaszczurkę w pobliżu rozmaitych parowów oraz potoków, gdzie wilgotność terenu jest nieco większa aniżeli gdzie indziej. Aktywność wykazuje przede wszystkim za dnia. Podstawę jej pożywienia stanowią rozmaite bezkręgowce, takie jak między innymi gąsienice, pajęczaki albo też szarańczaki.
Jaszczurka hiszpańska to jeszcze jedna przedstawicielka rodziny jaszczurek właściwych. W warunkach naturalnych występuje ona na Półwyspie Iberyjskim, a mówiąc precyzyjniej – w jego części północno-wschodniej. Krajami, gdzie żyje, są Portugalia oraz Hiszpania. Bardzo lubi tereny piaszczyste charakteryzujące się wysokim stopniem nasłonecznienia. Preferuje także bliższe sąsiedztwo wodnych zbiorników – z dala od nich żyje tylko wówczas, jeżeli stopień wilgotności powietrza jest odpowiednio wysoki. Spotkać ją można na nadmorskich wyspach oraz w górach. Długość ciała dorosłego osobnika dochodzić może nawet do trzydziestu centymetrów. Samice od samców można odróżnić po nieco odmiennym ubarwieniu. Nie są to co prawda jakieś ogromne różnice, aczkolwiek występują. Jaszczurki hiszpańskie żywią się rozmaitymi bezkręgowcami, takimi jak dla przykładu chrząszcze oraz pająki. Aktywnością wykazują się przez cały dzień. Bardzo lubią wygrzewać się w słonecznych promieniach. Potrafią one również nurkować.
Jaszczurka murowa to jeszcze jedna reprezentantka rodziny jaszczurek właściwych. Określana jest ona również mianem murówki zwyczajnej. W naszym kraju ona nie występuje, chociaż co i rusz pojawiają się takowe informacje – jak się później okazuje, pomylona została z jaszczurką żyworodną. W naturalnym środowisku gada tego spotkać można w Europie Środkowej – a mówiąc dokładniej, w południowej jej części. Zwierzę te jest bowiem jedną z najbardziej ciepłolubnych jaszczurek. Jeżeli chodzi o faunę występującą w tej właśnie części kontynentu europejskiego, jest gatunkiem, któremu zagraża niestety w bardzo wysokim stopniu wyginięcie. Dorosłe osobniki mogą na długość ciała osiągnąć maksymalnie dwadzieścia dwa i pół centymetra. Podstawowym kolorem ciała tego zwierzęcia jest szarość albo brąz, jednakże w zależności od warunków bardzo się on zmienia. Jaszczurka murowa najbardziej upodobała sobie kamieniste obszary. Jeżeli pogoda jest ciepła i słoneczna, gad wykazuje się aktywnością przez cały dzień.
Jaszczurka skalna również należy do rodziny jaszczurek właściwych. W naszym kraju ona nie występuje. Generalnie rzecz biorąc, na kontynencie europejskim spotkać ja można tylko gdzieniegdzie na Półwyspie Krymskim. Żyje również w kilku miejscach w Azji. Jest jaszczurką zaliczaną do średnich – dorosłe osobniki osiągają przeciętnie długość ciała wynoszącą około dwudziestu trzech centymetrów. Ubarwienie ciała charakteryzuje się zmiennością. W zależności od warunków może być zatem zielone, brązowe albo szare. Na grzebiecie jest bardzo wyraźnie zaznaczony wzór. Samiec odznacza się nieco bardziej krępą budową ciała aniżeli samica. W okresie godowym jego ubarwienie nabiera intensywności. Jaszczurkę tę spotkać można zarówno na równinach, jak i na terenach górskich. W tym drugim przypadku spotkać ją można przeciętnie mniej więcej do wysokości wynoszącej dwa i pół tysiąca metra ponad poziomem morza. Bardzo lubi wygrzewać się na słońcu, a aktywność wykazuje w ciągu dnia, na noc chowa się w swych kryjówkach.
Jaszczurka zwinka to kolejna przedstawicielka rodziny jaszczurek właściwych. Spotykana jest ona w naszym kraju i chociaż spośród wszystkich gadów występujących na terenie naszego kraju jest gatunkiem najbardziej licznym i rozpowszechnionym, objęta jest ścisłą ochroną. Generalnie rzecz biorąc, w warunkach naturalnych zwierzę te spotkać można na praktycznie całym kontynencie europejskim, chociaż oczywiście są takie rejony, gdzie nie ma jej wcale. W naszym kraju długość ciała dorosłego osobnika rzadko kiedy przekracza dwadzieścia centymetrów, jednakże we wschodniej części Europy żyją egzemplarze osiągające długość do dwudziestu ośmiu centymetrów. Gady te charakteryzują się między innymi tym, że są bardzo przywiązane do terytoriów, na jakich żyją. Zwykle spędzają na nich całe życie, w przypadku niebezpieczeństwa stają do ich obrony. Podstawę pożywienia zwinki stanowią rozmaite bezkręgowce takie jak ślimaki, owady oraz pająki. Bywa też i tak, że zjada ona innych przedstawicieli swego gatunku.
Jaszczurka wężooka także należy do przedstawicielek rodziny jaszczurek właściwych. W naszym kraju nie jest ona spotykana. W warunkach naturalnych występuje w niektórych rejonach kontynentów europejskiego oraz azjatyckiego. Określana jest również mianem wężooczki strojnej. Nie należy do dużych jaszczurek. Długość ciała dorosłego osobnika oscyluje bowiem w granicach dziewiętnastu centymetrów. Jeśli chodzi o biotop, gad ten upodobał sobie w szczególności obszary trawiaste. Ponadto spotach go można na rolnych uprawach, a także gajach – pod warunkiem jednakże, że są one widne. Jaszczurka ta lubi bowiem dobrze nasłonecznione jasne stanowiska. Aktywnością wykazuje się ona przez cały dzień. Należy do zwierząt zapadających w zimowy sen – wyjątek od tej zasady stanowią jedynie jaszczurki występujące w Anatolii. Podstawę jej pożywienia stanowią rozmaite bezkręgowce, takie jak między cykady, pająki oraz nieduże chrząszcze. Jaja są składane przez samicę przeciętnie trzy razy w przeciągu całego roku.
