Foka Weddella i Kapturnik
Jedną z przedstawicielek rodziny fokowatych jest foka Weddella. Jest ona morskim drapieżnikiem. W warunkach naturalnych spotykana jest przede wszystkim w morzach znajdujących się na Antarktyce. Jest to gatunek, któremu póki co nie zagraża wyginięcie. Jego liczebność mieści się aktualnie w przedziale pomiędzy pół miliona a milionem. Jest to duże zwierzę. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie od trzech metrów do trzech i pół. Waga jest zróżnicowana i waha się pomiędzy trzystu pięćdziesięcioma kilogramami a czterystu pięćdziesięcioma. Barki oraz głowa tego zwierzęcia odznaczają się czarnym kolorem. Boki posiadają nieco jaśniejsze zabarwienie, ponadto znajdują się na nich czarne plamy. Nie jest to zwierzę skore do odbywania wędrówek o regularnym charakterze. Zazwyczaj foki te prowadzą samotniczy tryb życia. Podstawę ich pożywienia stanowią głowonogi oraz nieduże ryby. Nazwane zostały tak, a nie inaczej na cześć człowieka, który je odkrył, a był nim James Weddell, żeglarz z Anglii.
Jednym z przedstawicieli rodziny fokowatych jest kapturnik. Zwierzę te znane jest także jako foka kapturowa. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy stu dziewięćdziesięcioma trzema centymetrami a trzystu pięćdziesięcioma. Waga natomiast dochodzi i do czterystu kilogramów, chociaż znane są przypadki, że było to więcej. Zaznaczyć przy tej okazji należy, iż samce są większe aniżeli samice o mniej więcej jedną czwartą. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała te zwierzę jako zagrożone wyginięciem. W warunkach naturalnych spotkać je można między innymi w Morzu Północnym oraz Morzu Arktycznym. Są znakomicie przystosowane do życia na otwartych morzach. W okolicach lądu pojawiają się jedynie razem z lodem, który dryfuje. Są znakomitymi nurkami – potrafią zanurkować na głębokości sięgające nawet i trzystu metrów. Pod wodą są w stanie wytrzymać około trzydziestu minut. Chociaż zwierzęta podlegają ochronie, nadal są zabijane przez kłusowników ze względu na futra.

