Tag 'skóra'

Foka szara

Ten ssak osiąga około 3,5 metra długości.Skóra foki szarej ma izolacyjną warstwę tłuszczu, tak grubą, że może przeżyć w bardzo zimnej wodzie, takiej że człowiek po kilku minutach umarł by. Ma ona wielkie i łagodne oczy. Tego ssaka można spotkać między bałtyckimi szkierami. Jej silne płetwy i dobry kształt ciała pozwala czynić fokę szarą świetna pływaczką. Żywią się one głównie rybami. Dzięki dużym oczom potrafią widzieć nawet w ciemnej wodzie. Umożliwia im to łatwiejsze zdobycie pożywienia, jednak ważniejszymi atutami jest zmysł smaku i słuchu więc nawet ślepe foki potrafią jakoś zdobyć pokarm. Foka szara nie posiada uszu zewnętrznych. Mają one za to aparaty słuchowe wewnętrzne. Foki mają cały czas zapłakane oczy, bo nie posiadają tak jak człowiek gruczołów regulujących oczne wydzieliny. Foka szara potrafi przemieszczać się setki kilometrów z miejsca w jakim się rozmnażają. Te ssaki można spotkać na morzu bałtyckim. Bardzo dużo czasu spędzają na polowaniu więc można zauważyć ich głowy wynurzające się z morza.

Tags: , , , , , , , . Kategoria: Fokowate, Ssaki, Wodne





Zwierzęta fokowate są rodziną morskich ssaków. Są drapieżnikami. Bardzo często określane są po prostu mianem fok. Na tę rodzinę składa się obecnie dziewiętnaście gatunków. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tych zwierząt, jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, jest to, że ich kończyny tylne są wydłużone ku tyłowi, które do poruszania się na lądzie kompletnie się nie nadają. Fokowate nie posiadają usznych małżowin. Są zaliczane do grona znakomitych pływaków. Pod wodą są w stanie wytrzymać nawet i czterdzieści minut, a zanurkować mogą do głębokości dwustu metrów. Zwierzęta te odznaczają się bardzo dobrze rozwiniętym zmysłem wzroku. W naturalnych warunkach spotkać je można na obu półkulach. Żyją w morzach o zimnych wodach, przeważnie w ich strefach przybrzeżnych. Fokowate – jak wszystkie inne zwierzęta – narażone są na wiele chorób. Najbardziej poważną spośród nich jest nosówka. Potrafi ona zdziesiątkować nawet bardzo liczebne stada. Bardzo często powodem zachorowań zwierząt jest działalność człowieka.

Łasicowate określane są również mianem kunowatych. Jest to rodzina drapieżnych ssaków, która charakteryzuje się między innymi mnogością gatunków. Zwierzęta będące reprezentantami tej rodziny odznaczają się tym, że ich rozmiary ciała nie należą do dużych – są małe albo średnie. Są one bliskimi krewnymi innych zwierząt, takich jak pandy, skunksy oraz szopy. Drapieżniki te należą do bardzo dobrych myśliwych. Niektóre spośród tych gatunków są przez ludzi hodowane ze względu na ich futro, a niektóre są popularnymi ostatnimi czasy zwierzętami domowymi. Przypuszcza się, iż ojczyzną łasicowatych jest Eurazja. Spotykane są w warunkach naturalnych w zasadzie wszędzie na świecie, chociaż i pod tym względem nie brakuje oczywiście wyjątków. Zdecydowanie najczęściej spotkać je można w lasach – i to wszystkiego rodzaju, ale często spotyka się je w pobliżu domostw ludzkich. W naszym kraju spośród przeszło sześćdziesięciu gatunków łasicowatych żyje w stanie dzikim dziewięć. Podlegają różnym formom ochrony.