Tag 'samice'

Słoń morski północny

Słoń morski północny to kolejny z przedstawicieli rodziny fokowatych. Według Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych, zwierzętom tym nie zagraża w skali globalnej wyginięcie, chociaż znane są aktualnie jedynie trzy stanowiska, gdzie one występują – na Alasce, w Meksyku oraz w Stanach Zjednoczonych. Są to ssaki o potężnych rozmiarach. Dorosły samiec może osiągnąć długość ciała wynoszącą nawet do sześciu metrów przy wadze do niemalże czterech ton. Samice są zdecydowanie mniejsze – na długość liczyć sobie mogą bowiem maksymalnie trzy i pół metra, a ważyć około dziewięciuset kilogramów. Samiec rekordzista ważył aż pięć ton, a jego ciało miało długość prawie siedmiu metrów. Podstawę pożywienia tych zwierząt stanowią głowonogi oraz ryby. Zdecydowaną większość swojego czasu spędzają one w wodzie. Potrafią zanurkować na głębokości sięgające nawet i tysiąc pięćset metrów, natomiast pod wodą wytrzymują do osiemdziesięciu minut. Samice żyją średnio dwadzieścia lat, samce zaś mniej więcej sześć lat krócej.

Tags: , , , , , , , , . Kategoria: Fokowate

Mniszka hawajska i środziemnomorska

Mniszka hawajska jest reprezentantką rodziny fokowatych. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy dwustu dziesięcioma centymetrami a dwustu trzydziestoma, przy czym zaznaczyć trzeba, iż samice są nieznacznie dłuższe aniżeli samce. Są za to zdecydowanie cięższe. O ile ich waga oscyluje w granicach dwustu siedemdziesięciu pięciu kilogramów, o tyle w przypadku samców jest to o jakieś sto kilogramów mniej. Samce ponadto odznaczają się nieco jaśniejszym ubarwieniem futra. Podstawę pożywienia tych zwierząt stanowią głowonogi, ryby oraz skorupiaki. W naturalnych warunkach występują w Archipelagu Hawajskim, zaś mówiąc precyzyjniej – w jego północno-zachodniej części. Są typowymi samotnikami. Mniszka hawajska jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie – i jest to stopień niesamowicie krytyczny. Żyje ich aktualnie niespełna dwa tysiące. Żywotność tych zwierząt szacowana jest na około trzydzieści lat. Są bardzo dobrze przystosowane do warunków życia na otwartych wodach morskich.

Mniszka śródziemnomorska jest jedną z przedstawicielek rodziny fokowatych. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych zakwalifikowała ten gatunek jako zagrożony wyginięciem w stopniu krytycznym – i jest to najwyższy z możliwych stopień zagrożenia, albowiem szacuje się, iż liczebność populacji w warunkach naturalnych nie przekracza pięciuset osobników. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy niespełna metrem a niecałymi dwoma i pół metrami. Waga może maksymalnie sięgnąć trzystu dwudziestu kilogramów. Dodać przy okazji trzeba, iż samce są większe aniżeli samice i są to różnice zauważalne. Zdecydowaną większość swojego życia ssaki te spędzają w wodzie. Ich żywotność wynosi od dwudziestu do maksymalnie trzydziestu lat. Podstawę pożywienia tych zwierząt stanowią mięczaki oraz ryby. Dzienne zapotrzebowanie na pożywienie to około trzy kilogramy. Zwierzęta te potrafią zanurkować na głębokość sięgającą dziewięćdziesięciu metrów. U samców silnie rozwinięty jest instynkt terytorialny.

Tags: , , , , , , , , . Kategoria: Fokowate





Zwierzęta fokowate są rodziną morskich ssaków. Są drapieżnikami. Bardzo często określane są po prostu mianem fok. Na tę rodzinę składa się obecnie dziewiętnaście gatunków. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tych zwierząt, jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, jest to, że ich kończyny tylne są wydłużone ku tyłowi, które do poruszania się na lądzie kompletnie się nie nadają. Fokowate nie posiadają usznych małżowin. Są zaliczane do grona znakomitych pływaków. Pod wodą są w stanie wytrzymać nawet i czterdzieści minut, a zanurkować mogą do głębokości dwustu metrów. Zwierzęta te odznaczają się bardzo dobrze rozwiniętym zmysłem wzroku. W naturalnych warunkach spotkać je można na obu półkulach. Żyją w morzach o zimnych wodach, przeważnie w ich strefach przybrzeżnych. Fokowate – jak wszystkie inne zwierzęta – narażone są na wiele chorób. Najbardziej poważną spośród nich jest nosówka. Potrafi ona zdziesiątkować nawet bardzo liczebne stada. Bardzo często powodem zachorowań zwierząt jest działalność człowieka.

Łasicowate określane są również mianem kunowatych. Jest to rodzina drapieżnych ssaków, która charakteryzuje się między innymi mnogością gatunków. Zwierzęta będące reprezentantami tej rodziny odznaczają się tym, że ich rozmiary ciała nie należą do dużych – są małe albo średnie. Są one bliskimi krewnymi innych zwierząt, takich jak pandy, skunksy oraz szopy. Drapieżniki te należą do bardzo dobrych myśliwych. Niektóre spośród tych gatunków są przez ludzi hodowane ze względu na ich futro, a niektóre są popularnymi ostatnimi czasy zwierzętami domowymi. Przypuszcza się, iż ojczyzną łasicowatych jest Eurazja. Spotykane są w warunkach naturalnych w zasadzie wszędzie na świecie, chociaż i pod tym względem nie brakuje oczywiście wyjątków. Zdecydowanie najczęściej spotkać je można w lasach – i to wszystkiego rodzaju, ale często spotyka się je w pobliżu domostw ludzkich. W naszym kraju spośród przeszło sześćdziesięciu gatunków łasicowatych żyje w stanie dzikim dziewięć. Podlegają różnym formom ochrony.