Tag 'ryk'

Tygrys bengalski i wilk polarny

Jego wygląd i siła mogą wzbudzać respekt.Tygrys bengalski jest jednym z drapieżników należących do najgroźniejszych na świecie. Potrafi on upolować zdobycz nawet dwa razy większą od siebie. Jego zabarwienie futra doskonale pozwala mu na skrycie się w środowisku sawann i cienistych lasów. Najczęściej poluje on nocą. Swoje terytorium zaznacza wydzielinami gruczoł zapachowych i moczem. Dorosły tygrys może w ciągu jednego roku upolować nawet trzydzieści bawołów. Jego ryk jest tak głośny, że słychać go nawet w odległości 2 kilometrów. Ten tygrys osiąga około 3 metrów długości i może ważyć nawet 350 kilogramów. Jednak największym kotem jest tygrys syberyjski, który waży o 100 kilogramów więcej. W przeciwieństwie do innych kotów tygrys bengalski może zjeść nawet w połowie zgnite mięso. Młode tygrysy w połowie umierają nie osiągając wieku dorosłości. Gdy tygrys zdobędzie już ofiarę swój łup zaczyna jeść od tylnych części. Niektóre tygrysy, a w szczególności chore lub głodne potrafią atakować domowe było. Zdarza się też, że zaatakują ludzi. Takie tygrysy nazwane są ludojadami.

Wilk polarny: Żyje w środowisku w którym przez 5 miesięcy panuje ciemność. Wilk polary przez wiele lat żyje w takim miejscu gdzie temperatura jest poniżej zera. Przez kilka miesięcy żyje w ciemnościach i przez kilka tygodni potrafi wytrzymać bez pożywienia. Żyje w regionie gdzie człowiek nie może mu zagrozić. Obszar jaki zamieszkuje wilk polarny potrafi osiągać nawet do minus 100 stopni Celsjusza. Ziemia przez cały czas jest zamrożona, a rośliny tylko o płytkich korzeniach mają szansę tu przetrwać. Gdy przez wiele dni nie je jest potem w stanie zjeść 10 kilogramów mięsa na raz. Gdy te wilki zaczynają wyć chcą zamanifestować swoją obecność innym stadom, żeby nie doszło do walki o teren. Na obszarach arktycznych jest bardzo mało pożywienia. Gdy wilk polarny upoluje zająca polarnego zjada go w całości razem ze skórą, kośćmi i sierścią. Tak pożywienie się w ogóle nie marnuje. Te wilki żyją w małych stadach. Często jest tak, że stado składa się z matki ojca i młodych. Jednak gdy stado robi się większe, to dowodzi nim najwyższą rangą samiec. Takie stada liczą od siedmiu do trzydziestu zwierząt. Wilk polarny jest blisko spokrewniony z wilkiem leśnym, wilkiem czerwonych oraz wilkiem japońskim.

Tags: , , , , , , , . Kategoria: Ssaki





Zwierzęta fokowate są rodziną morskich ssaków. Są drapieżnikami. Bardzo często określane są po prostu mianem fok. Na tę rodzinę składa się obecnie dziewiętnaście gatunków. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tych zwierząt, jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, jest to, że ich kończyny tylne są wydłużone ku tyłowi, które do poruszania się na lądzie kompletnie się nie nadają. Fokowate nie posiadają usznych małżowin. Są zaliczane do grona znakomitych pływaków. Pod wodą są w stanie wytrzymać nawet i czterdzieści minut, a zanurkować mogą do głębokości dwustu metrów. Zwierzęta te odznaczają się bardzo dobrze rozwiniętym zmysłem wzroku. W naturalnych warunkach spotkać je można na obu półkulach. Żyją w morzach o zimnych wodach, przeważnie w ich strefach przybrzeżnych. Fokowate – jak wszystkie inne zwierzęta – narażone są na wiele chorób. Najbardziej poważną spośród nich jest nosówka. Potrafi ona zdziesiątkować nawet bardzo liczebne stada. Bardzo często powodem zachorowań zwierząt jest działalność człowieka.

Łasicowate określane są również mianem kunowatych. Jest to rodzina drapieżnych ssaków, która charakteryzuje się między innymi mnogością gatunków. Zwierzęta będące reprezentantami tej rodziny odznaczają się tym, że ich rozmiary ciała nie należą do dużych – są małe albo średnie. Są one bliskimi krewnymi innych zwierząt, takich jak pandy, skunksy oraz szopy. Drapieżniki te należą do bardzo dobrych myśliwych. Niektóre spośród tych gatunków są przez ludzi hodowane ze względu na ich futro, a niektóre są popularnymi ostatnimi czasy zwierzętami domowymi. Przypuszcza się, iż ojczyzną łasicowatych jest Eurazja. Spotykane są w warunkach naturalnych w zasadzie wszędzie na świecie, chociaż i pod tym względem nie brakuje oczywiście wyjątków. Zdecydowanie najczęściej spotkać je można w lasach – i to wszystkiego rodzaju, ale często spotyka się je w pobliżu domostw ludzkich. W naszym kraju spośród przeszło sześćdziesięciu gatunków łasicowatych żyje w stanie dzikim dziewięć. Podlegają różnym formom ochrony.