Zwierzęta w ZOO
Woda stanowi większość naszego obszaru. Nic wiec dziwnego ze znajdują się w niej również liczne zwierzęta, które tutaj znalazły dom i schronienie. Zwierzęta te jednak musiały się do takiego życia odpowiednio przystosować, ponieważ życie w wodzie wymusiło na nich oddychanie pod nią oraz odzywanie się. Wszystko to wystąpiło na drodze ewolucji. Niektóre z tych zwierząt jak na przykład pingwiny dobrze czują się zarówno w wodzie jak i na ladzie. Zwierzęta zamieszkujące wody różnią się miedzy sobą wyglądem oraz tym, jaki typy wody lubią, ponieważ wody dzielą się na słone i słodkie. Zoo postanowiło nam przybliżyć troszkę wszystko do poszewki, dlatego tez przechadzające się licznymi alejkami możemy spotkać i wiele zwierząt wodnych, które tutaj właśnie mieszkają. Oczywiście potrzebują specjalnej przestrzeni do życia, ale zoo wspaniale spisuje się w tej kwestii. Jedyną przeszkodą są tutaj warunki cieplarniane, ponieważ niektóre z tych zwierząt woli zimno niż polski klimat, ale z czasem nawet do takiej niedogodności przywykają. Foka to typowe zwierze wodne. Foka jest dużym zwierzakiem, które znakomicie porusza się w wodzie. Do poruszania się w tym środowisku posługuje się płetwami. Ma dwie długie przy głowie i parę krótkich na ogonie. Foka pokryta jest grubą tkanką tłuszczową, dlatego też nie marznie nawet na zimnym terenie, ponieważ tłuszcz ja ogrzewa. Foki szczególnie młode są często zabijane, ponieważ maja piękne futerko. Na szczęście władze państw już zajęły się tym problemem, ponieważ w przeciwnym razie mielibyśmy kolejne wymierające gatunki zwierząt. Jak wspomniałam wcześniej foka żyje w wodzie, ale nie tylko, ponieważ bardzo często wyleguje się na słońcu? Na powierzchni też rodzi swoje młode. Foka jest bardzo mądrym zwierzakiem, które można szybko nauczyć określonych sztuczek, nic wiec dziwnego ze jest nawet atrakcją cyrkowych występów. Foki to piękne zwierzęta, o które jednak trzeba bardzo dbać nic wiec dziwnego ze pracownicy zoo zmieniają im wodę i dostarczają pokarmu. Foka najbardziej lubi ryby za nie jest w stanie zrobić nawet sztuczki.
Jaszczurka murowa to jeszcze jedna reprezentantka rodziny jaszczurek właściwych. Określana jest ona również mianem murówki zwyczajnej. W naszym kraju ona nie występuje, chociaż co i rusz pojawiają się takowe informacje – jak się później okazuje, pomylona została z jaszczurką żyworodną. W naturalnym środowisku gada tego spotkać można w Europie Środkowej – a mówiąc dokładniej, w południowej jej części. Zwierzę te jest bowiem jedną z najbardziej ciepłolubnych jaszczurek. Jeżeli chodzi o faunę występującą w tej właśnie części kontynentu europejskiego, jest gatunkiem, któremu zagraża niestety w bardzo wysokim stopniu wyginięcie. Dorosłe osobniki mogą na długość ciała osiągnąć maksymalnie dwadzieścia dwa i pół centymetra. Podstawowym kolorem ciała tego zwierzęcia jest szarość albo brąz, jednakże w zależności od warunków bardzo się on zmienia. Jaszczurka murowa najbardziej upodobała sobie kamieniste obszary. Jeżeli pogoda jest ciepła i słoneczna, gad wykazuje się aktywnością przez cały dzień.
Słoń morski północny to kolejny z przedstawicieli rodziny fokowatych. Według Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych, zwierzętom tym nie zagraża w skali globalnej wyginięcie, chociaż znane są aktualnie jedynie trzy stanowiska, gdzie one występują – na Alasce, w Meksyku oraz w Stanach Zjednoczonych. Są to ssaki o potężnych rozmiarach. Dorosły samiec może osiągnąć długość ciała wynoszącą nawet do sześciu metrów przy wadze do niemalże czterech ton. Samice są zdecydowanie mniejsze – na długość liczyć sobie mogą bowiem maksymalnie trzy i pół metra, a ważyć około dziewięciuset kilogramów. Samiec rekordzista ważył aż pięć ton, a jego ciało miało długość prawie siedmiu metrów. Podstawę pożywienia tych zwierząt stanowią głowonogi oraz ryby. Zdecydowaną większość swojego czasu spędzają one w wodzie. Potrafią zanurkować na głębokości sięgające nawet i tysiąc pięćset metrów, natomiast pod wodą wytrzymują do osiemdziesięciu minut. Samice żyją średnio dwadzieścia lat, samce zaś mniej więcej sześć lat krócej.
Mniszka hawajska jest reprezentantką rodziny fokowatych. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy dwustu dziesięcioma centymetrami a dwustu trzydziestoma, przy czym zaznaczyć trzeba, iż samice są nieznacznie dłuższe aniżeli samce. Są za to zdecydowanie cięższe. O ile ich waga oscyluje w granicach dwustu siedemdziesięciu pięciu kilogramów, o tyle w przypadku samców jest to o jakieś sto kilogramów mniej. Samce ponadto odznaczają się nieco jaśniejszym ubarwieniem futra. Podstawę pożywienia tych zwierząt stanowią głowonogi, ryby oraz skorupiaki. W naturalnych warunkach występują w Archipelagu Hawajskim, zaś mówiąc precyzyjniej – w jego północno-zachodniej części. Są typowymi samotnikami. Mniszka hawajska jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie – i jest to stopień niesamowicie krytyczny. Żyje ich aktualnie niespełna dwa tysiące. Żywotność tych zwierząt szacowana jest na około trzydzieści lat. Są bardzo dobrze przystosowane do warunków życia na otwartych wodach morskich.
