Zwierzęta w ZOO
Woda stanowi większość naszego obszaru. Nic wiec dziwnego ze znajdują się w niej również liczne zwierzęta, które tutaj znalazły dom i schronienie. Zwierzęta te jednak musiały się do takiego życia odpowiednio przystosować, ponieważ życie w wodzie wymusiło na nich oddychanie pod nią oraz odzywanie się. Wszystko to wystąpiło na drodze ewolucji. Niektóre z tych zwierząt jak na przykład pingwiny dobrze czują się zarówno w wodzie jak i na ladzie. Zwierzęta zamieszkujące wody różnią się miedzy sobą wyglądem oraz tym, jaki typy wody lubią, ponieważ wody dzielą się na słone i słodkie. Zoo postanowiło nam przybliżyć troszkę wszystko do poszewki, dlatego tez przechadzające się licznymi alejkami możemy spotkać i wiele zwierząt wodnych, które tutaj właśnie mieszkają. Oczywiście potrzebują specjalnej przestrzeni do życia, ale zoo wspaniale spisuje się w tej kwestii. Jedyną przeszkodą są tutaj warunki cieplarniane, ponieważ niektóre z tych zwierząt woli zimno niż polski klimat, ale z czasem nawet do takiej niedogodności przywykają. Foka to typowe zwierze wodne. Foka jest dużym zwierzakiem, które znakomicie porusza się w wodzie. Do poruszania się w tym środowisku posługuje się płetwami. Ma dwie długie przy głowie i parę krótkich na ogonie. Foka pokryta jest grubą tkanką tłuszczową, dlatego też nie marznie nawet na zimnym terenie, ponieważ tłuszcz ja ogrzewa. Foki szczególnie młode są często zabijane, ponieważ maja piękne futerko. Na szczęście władze państw już zajęły się tym problemem, ponieważ w przeciwnym razie mielibyśmy kolejne wymierające gatunki zwierząt. Jak wspomniałam wcześniej foka żyje w wodzie, ale nie tylko, ponieważ bardzo często wyleguje się na słońcu? Na powierzchni też rodzi swoje młode. Foka jest bardzo mądrym zwierzakiem, które można szybko nauczyć określonych sztuczek, nic wiec dziwnego ze jest nawet atrakcją cyrkowych występów. Foki to piękne zwierzęta, o które jednak trzeba bardzo dbać nic wiec dziwnego ze pracownicy zoo zmieniają im wodę i dostarczają pokarmu. Foka najbardziej lubi ryby za nie jest w stanie zrobić nawet sztuczki.
Foka grenlandzka to jeszcze jedna przedstawicielka rodziny fokowatych. Określana jest również mianem foki siodlastej. W warunkach naturalnych występuje ona w arktycznych morzach. Nie jest to zwierzę zagrożone póki co wyginięciem. Nie mniej jednak nie oznacza to wcale, że zwierzęta te nie są przedmiotem ochrony. W bardzo wielu miejscach objęte są częściową ochroną. Działalność prowadzona przez człowieka przyczyniła się do zdziesiątkowania populacji. Zwierzęta te były i nadal są zabijane ze względu na swoje skóry oraz tłuszcz, a także ze względu na mięso. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, samice są nieco mniejsze aniżeli samce. Ogólnie długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale od stu osiemdziesięciu centymetrów do stu dziewięćdziesięciu. Waga natomiast waha się w przedziale pomiędzy stu dwudziestoma kilogramami a sto trzydziestoma pięcioma. Podstawę pożywienia tego zwierzęcia stanowią ryby oraz składające się na plankton skorupiaki. Jest to ssak prowadzący wędrowny tryb życia. Do rodziny fokowatych należy między innymi foka pospolita. Jest to zwierzę żyjące w warunkach naturalnych także i na terenie naszego kraju. Generalnie rzecz biorąc, na wszystkich obszarach swojego występowania jest zwierzęciem bardzo pospolitym oraz rozpowszechnionym. W przypadku tych zwierząt nie ma zaznaczonego dymorfizmu płciowego. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika wynosi około stu osiemdziesięciu centymetrów. W zakresie ubarwienia występuje rozpiętość od koloru jasnoszarego do ciemnego brązu. Ze wszystkich zmysłów posiadają najsłabiej wykształcony węch. Za to słuch oraz wzrok są u nich znakomite. Foki pospolite preferują wody płytkie, natomiast na większe głębokości raczej się nie zapuszczają. Podstawę ich pożywienia stanowią ryby ze wskazaniem na śledzie oraz dorsze. Nie gardzą również bezkręgowcami. Po ciąży trwającej przeciętnie od dziewięciu miesięcy do maksymalnie jedenastu samica wydaje na świat zazwyczaj jedno młode, zdecydowanie rzadziej zdarza się, że młodych jest dwoje.
Jedną z przedstawicielek rodziny fokowatych jest foka szara. Występuje także i w naszym kraju, gdzie jest objęta całkowitą ochroną. Co więcej, w Polsce zwierzę te jest bardzo rzadkie, w związku z czym posiada status zagrożonego wyginięciem. Dodać przy tej okazji można, że w skali globalnej foce szarej wyginięcie póki co nie zagraża. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, samce są większe aniżeli samice. Długość ciała dorosłego samca wynosić może nawet trzy metry, zaś jego waga może dochodzić do trzystu kilogramów. W przypadku samic maksymalna długość ciała to dwa metry, zaś górna granica w przypadku wagi to sto dwadzieścia pięć kilogramów. Są to zwierzęta, których tryb życia określić można mianem wodno-lądowego. Na lądzie ssaki te sprawiają wrażenie niezdarnych, w wodzie natomiast poruszają się z wyjątkową sprawnością oraz zwinnością. Nie przepadają za zbytnio dalekimi wędrówkami. Bardzo lubią wygrzewanie się na słońcu. Należą do zwierząt bardzo ostrożnych, a także jednocześnie płochliwych.
Jedną z przedstawicielek rodziny fokowatych jest foka Weddella. Jest ona morskim drapieżnikiem. W warunkach naturalnych spotykana jest przede wszystkim w morzach znajdujących się na Antarktyce. Jest to gatunek, któremu póki co nie zagraża wyginięcie. Jego liczebność mieści się aktualnie w przedziale pomiędzy pół miliona a milionem. Jest to duże zwierzę. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie od trzech metrów do trzech i pół. Waga jest zróżnicowana i waha się pomiędzy trzystu pięćdziesięcioma kilogramami a czterystu pięćdziesięcioma. Barki oraz głowa tego zwierzęcia odznaczają się czarnym kolorem. Boki posiadają nieco jaśniejsze zabarwienie, ponadto znajdują się na nich czarne plamy. Nie jest to zwierzę skore do odbywania wędrówek o regularnym charakterze. Zazwyczaj foki te prowadzą samotniczy tryb życia. Podstawę ich pożywienia stanowią głowonogi oraz nieduże ryby. Nazwane zostały tak, a nie inaczej na cześć człowieka, który je odkrył, a był nim James Weddell, żeglarz z Anglii.
