Tag 'biotop'

Jaszczurka wężooka

Jaszczurka wężooka także należy do przedstawicielek rodziny jaszczurek właściwych. W naszym kraju nie jest ona spotykana. W warunkach naturalnych występuje w niektórych rejonach kontynentów europejskiego oraz azjatyckiego. Określana jest również mianem wężooczki strojnej. Nie należy do dużych jaszczurek. Długość ciała dorosłego osobnika oscyluje bowiem w granicach dziewiętnastu centymetrów. Jeśli chodzi o biotop, gad ten upodobał sobie w szczególności obszary trawiaste. Ponadto spotach go można na rolnych uprawach, a także gajach – pod warunkiem jednakże, że są one widne. Jaszczurka ta lubi bowiem dobrze nasłonecznione jasne stanowiska. Aktywnością wykazuje się ona przez cały dzień. Należy do zwierząt zapadających w zimowy sen – wyjątek od tej zasady stanowią jedynie jaszczurki występujące w Anatolii. Podstawę jej pożywienia stanowią rozmaite bezkręgowce, takie jak między cykady, pająki oraz nieduże chrząszcze. Jaja są składane przez samicę przeciętnie trzy razy w przeciągu całego roku.





Zwierzęta fokowate są rodziną morskich ssaków. Są drapieżnikami. Bardzo często określane są po prostu mianem fok. Na tę rodzinę składa się obecnie dziewiętnaście gatunków. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tych zwierząt, jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, jest to, że ich kończyny tylne są wydłużone ku tyłowi, które do poruszania się na lądzie kompletnie się nie nadają. Fokowate nie posiadają usznych małżowin. Są zaliczane do grona znakomitych pływaków. Pod wodą są w stanie wytrzymać nawet i czterdzieści minut, a zanurkować mogą do głębokości dwustu metrów. Zwierzęta te odznaczają się bardzo dobrze rozwiniętym zmysłem wzroku. W naturalnych warunkach spotkać je można na obu półkulach. Żyją w morzach o zimnych wodach, przeważnie w ich strefach przybrzeżnych. Fokowate – jak wszystkie inne zwierzęta – narażone są na wiele chorób. Najbardziej poważną spośród nich jest nosówka. Potrafi ona zdziesiątkować nawet bardzo liczebne stada. Bardzo często powodem zachorowań zwierząt jest działalność człowieka.

Łasicowate określane są również mianem kunowatych. Jest to rodzina drapieżnych ssaków, która charakteryzuje się między innymi mnogością gatunków. Zwierzęta będące reprezentantami tej rodziny odznaczają się tym, że ich rozmiary ciała nie należą do dużych – są małe albo średnie. Są one bliskimi krewnymi innych zwierząt, takich jak pandy, skunksy oraz szopy. Drapieżniki te należą do bardzo dobrych myśliwych. Niektóre spośród tych gatunków są przez ludzi hodowane ze względu na ich futro, a niektóre są popularnymi ostatnimi czasy zwierzętami domowymi. Przypuszcza się, iż ojczyzną łasicowatych jest Eurazja. Spotykane są w warunkach naturalnych w zasadzie wszędzie na świecie, chociaż i pod tym względem nie brakuje oczywiście wyjątków. Zdecydowanie najczęściej spotkać je można w lasach – i to wszystkiego rodzaju, ale często spotyka się je w pobliżu domostw ludzkich. W naszym kraju spośród przeszło sześćdziesięciu gatunków łasicowatych żyje w stanie dzikim dziewięć. Podlegają różnym formom ochrony.