Jaguarundi i Jaguar
Ten ssak nie przypomina kota.Jaguarundi jest ssakiem z rodziny kotów. Jednak jego wygląd przypomina kunę. Jego długie ciało stanowi zaletę w zagęszczonym lesie. Kot ten jest bardzo płochliwy. Unika on terenów otwartych i bez przerwy przebywa w zaroślach, w których ciężko go zauważyć. Dlatego, że ciągle się kryje bardzo mało wiadomo na temat jego sposobie życia i liczebności. W dawnych latach Indianie hodowali to zwierzę, ponieważ w domach grasowały myszy, a to świetny ssak radzący sobie z tymi gryzoniami. Jaguarundi poluje głównie na małe zwierzęta typu myszy, czy jaszczurki. Dlatego by się nasycić musi dziennie upolować około 40 takich małych zwierząt. Te koty występują głównie od południowego Teksasu aż po północną Argentynę. Jego gęsta i krótka sierść może być kasztanowa, ciemnoszara lub płowa. Jego włosy zmieniają się z wiekiem i dlatego staje się taka różnorodna. Młode mają małe cętki oraz pręgi, które z biegiem czasu pomału znikają. Z jednego miotu mogą się wydostać małe o różnych ubarwieniach. Jaguar. Pochodzi z rzędu drapieżników. Futro tego kota przyciąga wielu myśliwych, dlatego występują bardzo rzadko. Jaguar potrafi dostosować się do różnych środowisk. Od gęstych dżungli po lasy nabrzeżne. Może on również osiedlać się na otwartych terenach jeśli jest tam dostateczna ilość skał i traw oraz wody. Ciekawostką jest to, że Jaguar jest jedynym kotem, który nie ryczy. Może on skrzyżować się jedynie z lwem, gdzie duże zwierzęta kotowate takie jak tygrys, pantera, lew mogą się ze sobą krzyżować w niewoli. Te zwierzęta potrafią bardzo dobrze wspinać się na drzewa, jednak pożywienia szukają przede wszystkim na lądzie. Najczęściej polują w nocy. Potrafią one osiągać bardzo duże prędkości, jednak bardzo szybko się męczy, więc jak chce coś upolować to musi podejść do ofiary tak blisko jak tylko jest to możliwe. Jego zdobyczami są różne zwierzęta od dużych jeleni po małe myszy. Obszar w jakim występuje to Ameryka Środkowa i Południowa. Do tej samej rodziny należy również pantera, lew, tygrys oraz pantera śnieżna.
Kuna amerykańska jest przedstawicielką licznej rodziny łasicowatych. Określana jest ona również mianem kuny świerkowej. Aktualnie znanych jest kilkanaście podgatunków tego zwierzęcia. Można ją pomylić z kuną leśną, nie mniej jednak posiada w niektórych miejscach nieco jaśniejszy kolor futra. Jej sierść posiada brązowy, lśniący kolor. Jeżeli chodzi o dietę, jest to generalnie rzecz biorąc wszystkożerne zwierzę. Nie mniej jednak najczęściej jej ofiarami padają niezbyt duże ssaki ze szczególnym uwzględnieniem amerykańskiej wiewiórki czerwonej. Największą aktywnością kuna amerykańska wykazuje się wcześnie rano, a ponadto także w godzinach popołudniowych oraz w nocy. Prowadzi samotniczy tryb życia, w pary łączy się podczas sezonu godowego. Dorosłe osobniki względem innych osobników tej samej płci wykazują się niesamowicie dużą agresywnością. Jeśli chodzi o środowisko występowania, to najczęściej są to lasy iglaste oraz mieszane. Gatunek nie jest póki co zagrożony w skali globalnej wyginięciem.
