Ten ssak osiąga około 3,5 metra długości.Skóra foki szarej ma izolacyjną warstwę tłuszczu, tak grubą, że może przeżyć w bardzo zimnej wodzie, takiej że człowiek po kilku minutach umarł by. Ma ona wielkie i łagodne oczy. Tego ssaka można spotkać między bałtyckimi szkierami. Jej silne płetwy i dobry kształt ciała pozwala czynić fokę szarą świetna pływaczką. Żywią się one głównie rybami. Dzięki dużym oczom potrafią widzieć nawet w ciemnej wodzie. Umożliwia im to łatwiejsze zdobycie pożywienia, jednak ważniejszymi atutami jest zmysł smaku i słuchu więc nawet ślepe foki potrafią jakoś zdobyć pokarm. Foka szara nie posiada uszu zewnętrznych. Mają one za to aparaty słuchowe wewnętrzne. Foki mają cały czas zapłakane oczy, bo nie posiadają tak jak człowiek gruczołów regulujących oczne wydzieliny. Foka szara potrafi przemieszczać się setki kilometrów z miejsca w jakim się rozmnażają. Te ssaki można spotkać na morzu bałtyckim. Bardzo dużo czasu spędzają na polowaniu więc można zauważyć ich głowy wynurzające się z morza.
Tags: długość, foka, foka szara, morze, skóra, Ssaki, woda, wysokość. Kategoria: Fokowate, Ssaki, Wodne
Najsilniejszy i największy ssak lądowy. Słonie afrykańskie żyją w trwałych grupach rodzinnych. Wbrew jego sile i wielkości słoń jest najłagodniejszym ssakiem na ziemi. Ten ssak jest zwierzęciem sawanny, jednak umie przystosować się do warunków różnego typu. Dzięki temu można spotkać słonie nawet na obszarach Sahary. To zwierze pozostaje jednak na dłuższy czas w jednym miejscu jeżeli jest tam źródło wody i miejsce, w którym będzie mógł się kąpać. Słoń potrafi zjeść około 230 kilogramów roślin co dzień i wypijać około 140 litów wody na raz. Wędrujące stado potrafi poruszać się w marszu około 8 do 10 kilometrów na godzine przez wiele godzin bez odpoczynku. Słonie afrykańskie posiadają kły. Zanotowano, że największy z nich wynosił 3,1 metra długości i ważył około 105 kilogramów. Te ssaki są roślinożerne. Żywią się głównie trawami, konarami, liśćmi oraz owocami. Słonie afrykańskie w 70 roku życia tracą wszystkie zęby na raz. Dlatego nie może żywić się dalej i po czasie umiera z głodu. Słonie afrykańskie są dziś gatunkiem wymierającym, jest on objęty ochroną, jednak i tak jest zabijany dla cennych kłów. Mustangi zostały sprowadzone przez Hiszpanów do Ameryki Część tych koni zdziczała poprzez wydostanie się na wolność. Można je spotkać na obszarach dziewięciu zachodnich stanach USA. Występują one w niedużej liczbie. Są chronione, ponieważ były na skraju wyginięcia. W 1971 roku można było ścigać mustangi i je zabijać. Teraz jest to karane, a jednak farmerzy i hodowcy bydła nadal to robią. Dorosły mustang osiąga wysokość w głębie nawet do półtora metra. Są spokrewnionymi z wszystkimi innymi rasami końmi na całym świecie. Ich nazwa pochodzi od słowa “mesteno” co po hiszpańsku oznacza “bez właściciela”. By uchronić młode mustangi przed wilkami dorosłe osobniki ustawiają się w koło młodych. Gdy wilk zaczyna swój atak konie kopytami uderzają o ziemię szczerząc przy tym zęby. Te piękne zwierzęta żywią się głównie roślinami. Stado Mustangów składa się z ogiera oraz jego haremu, który liczy od dwóch do osiemnastu klaczy jak i źrebiąt. Dzięki temu, że te konie łączą się w stada mają lepszą ochronę przed różnego rodzaju drapieżnikami. Samotnie na pewno mustang nie poradził by sobie z jego wrogami.
Tags: artykański, kły, mesteno, mustang, sahara, słoń, słoń afrykański, waga. Kategoria: Ssaki